Groendaken, daktuinen of dakterrassen zijn “in”. Een eerste reden waarom er vaak voor een daktuin gekozen wordt, is het optimaal benutten van de beschikbare ruimte, zeker in kleinere tuintjes. Een tweede reden is de esthetische meerwaarde voor woningen maar ook voor parkeergarages, winkels, appartementen, etc. Een derde belangrijk argument is het ecologisch aspect van een daktuin: de levensduur van uw dak wordt verlengd waardoor op termijn de kostprijs van een dak een stuk lager ligt. Last but least is een daktuin aan te bevelen omdat hij milieuvriendelijk en duurzaam is door:
- De bufferende werking voor regenwater;
- Het absorberen van omgevingsgeluiden;
- De thermische isolatie die energie bespaart: in de winter blijft het aangenaam warm en in de zomer lekker koel.
We onderscheiden twee soorten daktuinen of groendaken: extensieve en intensieve.
De extensieve, dunnere groendaken bestaan uit mossen, vetplanten en kleine kruiden. Deze vergen geen of weinig onderhoud en zijn meestal bruikbaar bij bestaande dakconstructies.
Intensieve groendaken kan je vergelijken met echte daktuinen, al dan niet in combinatie met een dakterras. De begroeiing bestaat voor een groot deel uit grassen, kruiden, struiken en zelfs volwassen bomen. Dit zijn de zwaardere groendaken en vergen een aangepaste constructie.
Of het nu gaat om een tuin op een appartement of boven op een parkeergarage, iedere daktuin vraagt om een goed concept, een goed ontwerp en een goede plaatsing. Er wordt, zowel bij nieuwbouw als bij renovatie, eerst samen met architect en bouwheer een grondige voorstudie uitgevoerd om tot een exclusief ontwerp te komen. Het belangrijkste uitgangspunt hierbij is de kwaliteit van uitvoering.
Geschiedenis
De vroegste voorlopers van groendaken in Europa zijn te vinden in Scandinavië, waar men vroeger graszoden op dikke laag teelaarde gebruikte als dakbedekking en isolatie.
Daarnaast werden de hangende tuinen van Babylon, gerealiseerd in de 6e eeuw v.C., beschouwd als de eerste aanzet tot de ontwikkeling van de hedendaagse intensieve daktuinen.
In de jaren ’60 ontstond in midden Europa nieuwe interesse in deze groene vormen van dakbedekkingen en vooral in Duitsland is sindsdien via wetenschappelijk onderzoek veel kennis over groendaken opgedaan.
De hangende tuinen van Babylon (6e eeuw vC.) golden lang geleden al als een wereldwonder.